ఎక్కడో దూరంగా టపాసులు
పేలుతూ వుంటే , చప్పట్లు కొట్టాలా, ఇంట్లోకి వెళ్ళాలా అని తెలియని సందిగ్దం...
ఎక్కడో జేజే లు వినపడుతూ వుంటే, ఏం చెయ్యాలో , ఏం
చెప్పాలో తెలియని నిర్వేదం.
కన్నా తల్లి ఏడుస్తుంటే
చూసి ఏమీ చెయ్యలేని నిస్సహాయాతని తలుచుకుని....రంపపు కోతలాంటి బాధ...అకారణమైన
కోపం...
టీ.వి , వెబ్ సైట్స్
చూస్తుంటే, ఇది కలా? నిజమా అనే అయోమయం..
కలే కావాలని కోరిక...
నిజం ఎందుకు కాకూడదు అనే
పిచ్చి ఎదురు ప్రశ్న...ఎందుకంటే నిజం ఎప్పుడూ నిష్టూరంగానే వుంటుంది.
ఈ విజయం నా వాళ్ళది కాదా..?
ఇన్నాళ్ళు మాతో వున్న వాళ్ళది కాదా...అనిపించింది.
కిటికీలోంచి తొంగి
చూస్తుంటే హోరున గాలీ,వర్షం....ఎవరో బావురుమని ఏడుస్తున్నట్టు...
ఆ వర్షాన్ని చూస్తే
..తెలుగుతల్లి కన్నీళ్ళ లా అనిపిస్తోంది...
మార్పు భౌగోళికం,
అనివార్యం, పైగా ఎవరి జీవితంలోనూ ఎటువంటి మార్పునీ అకస్మాత్తుగా తీసుకురాదని
తెలిసినా
ఏదో బాధ, ఆవేశం,... ఎందుకో నాకు కూడా తెలియడం లేదు.
కాసేపాగి చూసుకుంటే నా
చెక్కిళ్ళ మీద కూడా కన్నీళ్ళే వున్నాయి....
No comments:
Post a Comment